برگرفته از لينك بيابان ها و كوير هاي ايران
ميمند مرکز دهستان ميمند از شهرستان شهر بابک و يکى از روستاهاى شگفت ايران مىباشد. اين روستا داراى ساختار ويژهاى در معمارى و احداث سکونتگاههاى روستايى است و يک ناحيهٔ تاريخى استقرار انسانى در نواحى مرکزى ايران محسوب مىشود. در اين روستا دژى مرکب از دخمههايى وجود دارد که حدود چهارصد مترمربع وسعت با ۱۵ اطاق سنگى دايرهاى شکل بدون سقف مىباشد. اين مکان ظاهراً محل قرار دادن مردگان بوده که استخوان مردگان همراه با اشياى ديگر در آن کشف شده است. مسجد ميمند نيز از ديگر ديدنىهاى اين روستاست. اين مسجد در فضايى مربع شکل با ۴ ستون ميانى در دل کوه جاى گرفته و تمام قسمتهاى آن از سنگ است.
خانههاى قديمى اين روستا مانند منارههايى در دل کوه کنده شدهاند. جنس کوه از سنگهاى رسوبى و سخت است و اتاقهايى که در آن کنده شدهاند نيز بسيار مستحکماند. در اين خانههاى منارهاى شکل اتاقها و پستوها داراى راهرو و ستون هستند و معمارى روستايى ويژهاى را به نمايش مىگذارند. خانههاى ياد شده به علت شيب اطراف درهٔ ميمند در چهار يا پنج طبقه بر روى هم قرار گرفتهاند. ارتفاع اين خانهها دو متر و داراى وسعتى نزديک به ۱۶ تا ۲۰ مترمربع است. اين خانهها از نظر نورگيرى هيچ روزنهاى ندارند و حتى فاقد دودکش و پنجره هستند. در وسط هر اتاق اجاقى کنده شده که براى گرم کردن خانه و تهيه غذا به کار مىرود و دودهايى که در موقع روشن کردن اجاق ايجاد مىشود تمام فضاى سنگى خانهها را سياه کرده است. هر خانهٔ سنگى يک راهرو با شيبى تند دارد که به طرف بيرون کنده شده است. اين راهروها در گويش محلى به نام «کيچه» معروف هستند. در سمت راست هر کيچه يک اطاق و در سمت چپ آن اتاق ديگرى قرار دارد و يک اتاق نيز در روبروى ورودى راهرو نمايان است. معمولاً اتاق روبرو براى نشيمن و اتاقهاى دست راست و چپ جهت انبار و آغل حيوانات در زمستان مورد استفاده قرار مىگيرد. در برخى از اين خانهها سه اتاق براى زندگى سه خانوار مجزا تعبيه شده است.
