روستاي "ميمند" اثري جاودان از تلاش و همت زنان و مردان گذشته ديار شهربابک است که با سرپنجه هاي فرهادگونه خود هنرمندانه نقشي جاودان در دل کوه به تصوير کشيده اند.
اين روستاي باستاني در 36 کيلومتري شرق شهربابک با 400 خانه دستکنده و حفر شده در دل کوه مجموعه اي بي نظير به وسعت 50 هکتار به وجود آورده است.
آثاري مانند مسجد، حمام، مدرسه و حسينيه در اين روستا بيانگر وجود فرهنگي غني در باشکوهترين سکونت گاه بشري ايران و جهان مي باشد که به تعبيري قدمتي بيش از 35 سال قبل از ميلاد مسيح و به تعبير ديگر 12 هزار سال دارد.
پنج بخش مجزا در مدرسه ميمند به عنوان کلاس درس، حمامي با 120 مترمربع مساحت با مصالحي سنگي و نورگيري که با سنگهاي مرمر خودنمايي مي کند.
در بخش شرقي محوطه اي نسبتا باز با سه ايوانچه و طاق گهواره اي آجري شکل که به فضاي صخره اي پيوند يافته، حسينيه ميمند را تشکيل مي دهد و ابتداي دره مرکزي مشرف به رودخانه "لاخيس" مسجدي با سه ستون گرد سنگي با ارتفاع تقريبي دو متر و مساحت 120 مترمربع بنا شده که آن را به سال 1240 هجري قمري نسبت مي دهند.
خانه هاي دستکنده در سطحي شيبدار به صورتي نامنظم و پراکنده در طبقات مختلف حفر شده است.
آثار فرهنگي يافت شده در سنگ نگاره هاي منقوش به نقش شکار، گورستانها، دالانها، محوطه هاي فلزکاري کهن، دژها، آسيابها و قناتها همه حکايت از قدمت و فرهنگ غني چند هزار ساله اين ديار دارد.
لهجه زيبا و شيرين ميمندي خود جلوه گاهي از روزگاران گذشته اين ديار است که هنوز آراينده کلام سالخوردگان اين منطقه است و امروز تنها آنان هستند که با نگريستن به اين شاهکار هنري خاطرات تلخ و شيرين گذشته اي پرنشيب و فراز را در ذهن خود مجسم مي کنند.
روستاي ميمند با قرار گرفتن در مرز مشترک دشت و کوه با آب و هواي معتدل کوهستاني، زمستانهايي سرد و تابستانهاي معتدل و خنک خود موجبات جذب گردشگران را فراهم آورده است.
وجود درختهاي بادام وحشي، توت، شاه توت، پسته کوهي، زالزالک، به، نارون، بوته هاي خودرو جاز، اسکنبيل، مخلسه، خارشتر، اسفند، ريواس، کنگر، نخود وحشي، قيچ، بيدمشک، زرشک، گز، عناب، انجير کوهي دشتهاي اطراف ميمند را به تابلو و چشم اندازي زيبا و بي بديلي تبديل کرده که ذهن هر بيننده اي را به سوي يگانه نقاش زبر دست هستي سوق مي دهد.
مردمان روستاي صخره اي ميمند به شکرانه وجود آب و هوايي اينچنين به کاشت درختان گردو، انار، گلابي، زردآلو، بادام، انگور و کشت گندم، جو، يونجه، نخود، عدس و ساير حبوبات به سپاس يکتاي آفريننده عالم هستي برآمده اند.
حيواناتي مانند، آهو، پلنگ، گرگ، روباه، بزکوهي، کبک و پرندگان شکاري نيز بر زيبايي و بکر بودن اين منطقه زيبا و بينظير افزوده است چنانکه اين مکان هر ساله بطور متوسط 31 هزار گردشگر داخلي و خارجي را به خود فرا مي خواند.
وجود گياهان دارويي همچون زوفا، انغوزه، کاکويي، مريم گلي، بومادران، آلاله، آويشن سياه، زيره، ترنجبين، اطوخودوش، مخلسه، اکليل الملک، ختمي، انغوزه، خارخسک، رازيانه، پونه، پرسياوشان، شيرين بيان، خاکشير و شاتره، بهار ميمند را مللو از عطر گياهان دارويي و دشت هاي اين منطقه را منبع درآمدي براي اهالي قرار داده است.
وجود شيب منطقه مانعي براي کشاورزي با وسعت زياد بوده اما مراتع بکر و گسترده با گياهان متنوع دامپروري را در ميمند گسترش داده است.
پس از حرفه دامپروري حرفه هاي رنگرزي، کاربافي، نمدمالي، قالي و گليم بافي، پلاس (چادر بافته شده از موي بز ) بند تنبان، بند قنداق، قلاب بافي، گيوه چيني، سفتو (سبد بافته شده از گياه بادام کوهي) ابزار کشاورزي، دامداري، آهنگري، سنگتراشي، صحافي و چشم زخم از ديگر حرفه هاي مردم اين منطقه مي باشد.
ميمند در 36 کيلومتري شمال شرقي شهربابک از توابع کرمان واقع است.
مرکز شهرستان 102 هزار نفري شهربابک در 260 کيلومتري شمال شرق کرمان واقع است.
برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی